NoOKiE 的个人资料~~/\/Ool<~~【แมวน้อยปากเป...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
7月23日 ++เฮ้อๆๆเริ่มเหนื่อย++เรียนที่นี่กะสอบแม่งทุกวันเล้ยยยยย ขยันสอบฉิบเป๋งงง
เฮ้อๆ....ลูกอีช่างสอบ วันก่อนไปเดินช๊อปปิ้งที่ย่าน
MinaMi Machida แหล่งเอ้าเลทที่ถูกอ่า
ไปซื้อกางเกงยีนส์ตกกะใจ โอ้แม่งเจ้าทำไมมันถูกขี้
แบบนี้วะ(...ขี้++คำฮิตติดปากจากเพื่อนคนนึง)
เลยรีบโทรไปหาน้องสาวสุดที่รักเลยว่าจะเอารีไวที่
ชอบไม๊ แต่ว่ากางเกงขาแม่งโคดจะแม่ม้าพ่อม้าเลย
ที่นี่ไม่มีขาเดปกะต้องทำใจกันไปยกใหญ่ เฮ้อๆๆๆๆ
จะคุ้มไม๊เนี่ยถ้าเอาไปเย็บขาเข้าที่เมืองไทย....
(โดนน้องสาวบ่นสะง้าน)เอาน่าๆๆๆเด่วหาของฝาก
ไปฝากอีกเยอะๆๆๆเด้ออออ
ตอนนี้กะกำลังรอ ให้โอนิซึกะ รองเท้ายี่ห้อที่น้องสาว
อยากได้สุดๆๆลดราคาก่อนเด้อ เด่วพี่ซื้อให้เองน้อง
อิอิ.....เด่วซื้อมากตังหมดแย่เลย เฮ้อๆๆๆ
ได้ข่าวว่าใช้ไปเยอะเหมือนกานแหะ
พอวันรุ่นขึ้นกะไปซื้อจักรยานนนมา พี่แบ้ง ซังแฟนนีส
และกะนีสพาเราไปซื้อ แต้งกิ้ววหลายๆๆเด้อ
พอได้รถมาแม่งโคดจะบ้าเห่อเลย เอารถออกไปเทสทุกวี่ทุกวัน แต่ว่าแม่งแย่ๆเหมือนกาน
ถ้าไม่ซื้อ หอบจะแดกเอา เฮ้อๆๆ คิดว่าจะเอาจักรยาน
กับไทยสงสัยเท่าก่อน ห้าๆๆๆๆๆกูกะยิ่งรักษาของอยู่ด้วย
ป.ล.คิดถึงน้องสาวสุดสวย(สำหรับกูคนเดียว ห้าๆ)
คิดถึงปะป๋า ครอบครัว เพื่อนๆรุ่นพี่
และกะแมวน้ำของป๋มมมนะคับ 7月15日 ++永遠に共に＋＋コブコロตอนนี้ชอบเพลงญี่ปุ่นเพลงนึงมากมาย
หลังจากได้ยินพวกพี่ๆๆคนไทย ร้องที่
คาราโอเกะ ซึ้งโคดๆๆ เลยต้องหาเนื้อเพลง
มาลงในมายเสป็ซ อิอิ แถมความหมายดี
อีกต่างหาก โหะๆๆๆ
...........................................
＋＋永遠に共に＋＋－－コブコロ
心が今とても穏やかなのは この日を迎えられた意味を
何よりも尊く感じているから 特別な事など何もない ただ いつもより少し シャンとした服を着ているだけ 君はとても綺麗だよ 何かといつも忙しく まだまだ想い出は多くないけど やっとここから踏み出せる未来 始まりの鐘が 今 この街に響き渡る จิตใจตอนนี้สงบนิ่งมาก เพราะว่าไม่มีสิ่งไหนมี
ค่ามากเกินไปกว่าความรู้สึก
ที่ได้ต้อนรับวันนี้ที่มาถึง ไมได้ทำสิ่งพิเศษอื่นใด เพียงแค่ใส่เสื้อผ้าที่ดีกว่า ธรรมดานิดหน่อย เธอสวยจังเลยนะ
ถึงจะยุ่งมากอยู่เสมอ ยังไม่ได้มีความทรงจำที่มากมาย แต่ท้ายที่สุดแล้วจะก้าวเดินจากตรงนี้ไปสู่อนาคต ตอนนี้เสียงระฆังเริ่มแว่วกังวาลไปทั้งทั้งเมือง 共に歩き 共に探し 共に笑い 共に誓い 共に感じ 共に選び 共に泣き 共に背負い 共に抱き 共に迷い 共に築き 共に願い そんな日々を描きながら.. เดินด้วยกัน ค้นหาด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน สาบานร่วมกัน
รู้สึกร่วมกัน เลือกด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน รับภาระร่วมกัน โอบกอดกัน หลงทางไปด้วยกัน สร้างร่วมกัน ขอร้องร่วมกัน ระหว่างที่วาดฝันวันคืนแบบนั้น.............. 気付かぬ間に二人 似たもの同士 仕草も笑い顔も そこに生まれてくる命には 何よりも尊い 二つの光を ぶつかり合うときも来るさ 綺麗な事ばかりじゃないだろうから 全てを君と超えてゆくと決めた 始まりの鐘の音を いつまでも忘れない ช่วงเวลาที่เราสองไม่รู้เลยว่า ได้ทั้งทำร่วมกันหัวเราะด้วยกัน
จนเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน โชคชะตาให้เกิดมาจนถึงตอนนี้ ไม่มีสิ่งไหนมีค่ามากไปกว่านี้ แสงสว่างสองดวง
มีบางคราวที่เกิดปัญหาขึ้น ไม่ได้มีแต่สิ่งที่สวยงามนะ ก็ได้ตัดสินใจทั้งหมดร่วมกับเธอ เสียงระฆังที่เริ่มกังวาล ไม่ว่าเมื่อไรจะไม่ลืม
共に歩き 共に探し 共に笑い 共に誓い 共に感じ 共に選び 共に泣き 共に背負い 共に抱き 共に迷い 共に築き 共に願い そんな日々を描きながら.. เดินด้วยกัน ค้นหาด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน สาบานร่วมกัน รู้สึกร่วมกัน เลือกด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน รับภาระร่วมกัน โอบกอดกัน หลงทางไปด้วยกัน สร้างร่วมกัน ขอร้องร่วมกัน ระหว่างที่วาดฝันวันคืนแบบนั้น............. 偶然という名の運命 そんな出逢いだからこそ 何気ない瞬間を 今日からは かけがえのない瞬間に พรหมลิขิตที่เรียกว่าโชคชะตา ได้นำพาให้ได้มาพบกัน ช่วงเวลาที่ธรรมดา ต่อจากนี้ไป จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่มีสิ่งไหนมาทดแทนได้
共に歩き 共に探し 共に笑い 共に誓い 共に感じ 共に選び 共に泣き 共に背負い 共に抱き 共に迷い 共に築き 共に願い ささやかな幸せが 木漏れ日のように やわらかに降り注ぐ そんな日々を描きながら.. いつの日も どんなときも เดินด้วยกัน ค้นหาด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน สาบานร่วมกัน
รู้สึกร่วมกัน เลือกด้วยกัน ร้องไห้ด้วยกัน รับภาระร่วมกัน โอบกอดกัน หลงทางไปด้วยกัน สร้างร่วมกัน ขอร้องร่วมกัน ถึงจะเป็นความสุขเล็กๆ น้อยๆ ราวกับแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านแมกไม้ ไหลรินลงมาอย่างอ่อนโยน ระหว่างที่วาดฝันวันคืนแบบนั้น................ ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาแบบไหน แปลไทยโดย Sadako แฟนพีกิ๊กจิน ++SaGaMiKo++เมื่อวานมีทัศนะศึกษาที่ Sagamiko
อาจารย์โคกาว่ากะย้ำแล้วย้ำหนาๆๆ
ดั๊นๆๆ มะตื่นๆๆ เฮ้อๆๆๆ
สงสารแมวน้ำที่ต้องโทรมาปลุกตั้งแต่
ตีสี่จังเยยอ่าๆๆๆๆๆๆ โทษนะคับบบบบ
พอตื่นเช้ามาต๊กใจกับนาฬิกาที่เดินบอก
เวลาตอนเก้าโมงครึ่ง รีบเรียก "พี่เค้ก"
รูมเมทข้อยเองเด้อๆๆ พี่เค้ากะไม่ตื่นเหมือนกาน
พอตื่นมาข้าพเจ้าเลยตกใจกับมือถือที่
ปิดเสียงแล้วพบว่า โอ้แม่เจ้า ยี่สิบก่ามิสคอล
เฮ้อๆๆ ขอโทษที่ทำให้หลายคนเปงห่วง
เฮ้อๆๆๆสายตลอดอ่ะข้อย
......................................
แต่ว่าไหนๆกะเสียตังตั้งห้าพันเยนไปแระ
กะเลยตามพวกเพื่อนๆๆแดนกิมจิ ไปทีหลัง
ยังงงกับตัวเราเองเหมือนกานว่าไปถูกได้
ยังไงว๊ะ แม่งไกลๆๆกะไกลแถมไม่รู้ทางอีก
กะถามแม่งทุกคนเลยอ่าตอนขึ้นรถไฟ
โชคยังดีที่คนยี่ปุ่นใจดีกะมีอีกเยอะ
เลยมาถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพอยู่ จนเพื่อนๆ
เกาหลีชมใหญ่ว่า "sugoi ne"
......................................
พอมาถึง Sagamiｋo ที่เค้าตั้งแคมป์ปิกนิก
เซงเลยเพราะว่าตื่นสายเลยอดกินมื้อกลางวัน
สุดแสนอร่อยเลยอ่ะ ได้แต่ไปเล่นเครื่องเล่น
เพื่อนรัก ชื่อ"แป๋ง" ดั๊นไม่ได้มาทริปนี้กับเราอีก
กะเหลือแต่เพื่อนๆแดนกิมจิที่ชอบกวนประสาท
เราอยู่ทุกคาบในชั่วโมงเรียน โดยเฉพาะนาย
"คิม ซองจูนน"นี่แหละตัวดี เพื่อนแดนกิมจิสุด
แสนน่ารักของเราไม่ยอมมาๆๆๆๆๆ คนรายวะ
สวยโคดๆๆๆ "คิม กิมยอม"น่ารักอย่างแรงงง
.......................................
ชื่อคนเกาหลีแม่งอ่านยากอย่างแรง จำชื่อ
ยังมะค่อยได้ซักกะคน หิวอย่างมากมายย
โดนแกล้งขึ้นเครื่องเล่นปลาหมึก หมุนติ้วๆๆๆอีก
เฮ้อๆๆ เลยจะเปงลม จิงๆแล้วจะเปงลมเพราะว่า
ไม่ได้กินรายเลยแต่เช้ามากกว่า พอขากับ
เลยไปแวะร้านลุง ร้านนี้ขอแนะนำอย่างแรงงง
ให้เยอะมากๆๆๆอ่ะ ไว้วันหลังจะหาภาพร้านมาลง
สุดยอดๆๆ เรากินเก่งๆๆยอมแพ้เลยอ่า
.........................................
ง่วงแระ ไปนอนดีก่าๆๆ คิดถึงคนไกลจางฮู้ๆๆ อิอิ
7月6日 ++ I liKe THis SonG++"ไม่มีอะไรน้อยไป ไม่มีอะไรที่เธอนั้นมีอยู่
ที่ไม่เพียงพอ....
อะไรที่เธอให้มา อะไรที่เธอนั้นทำเพื่อฉันอยู่
ก็ดูเกินพอ...."
"เธออย่ามอง อย่าพูดว่าดีไม่พอ กับฉัน
คิดอย่างนั้นยิ่งทำให้ฉันเสียใจ...
เธอไม่ดีก็คงไม่มีสักคนที่ไหน
ดีอย่างใจที่ฉันต้องการ..."
"ฉันรักที่ฉันมีอยู่ฉันรู้ใจฉันที่สุดว่ารักเธอ
ก็รักทุกอย่างของเธอ...
ฉันรักที่เธอเป็นอยู่ ไม่ได้ต้องการคนรัก
ที่หล่นมาจากฟ้า..."
"อะไรที่ตัวฉันมี ก็ยังไม่ดีพร้อมไม่สมบูรณ์แบบ
ไม่ต่างกันเลย...
แต่การที่เรารักกัน ก็ทำให้ชีวิตมันสมบุรณ์แบบ
ยิ่งกว่าที่เคย..."
"ฉันรักที่ฉันมีอยู่ ฉันรู้ใจฉันที่สุดว่ารักเธอ
ที่รักฉันอยู่อย่างนี้...
ฉันรักที่เธอเป็นอยู่ มีเธอคนเดียวคนนี้
มันก็ดีที่สุดแล้ว..."
.....ที่เป็นอยู่++รักที่สุดแล้ว++.....
ไม่มีครายเกิดมาเพอเฟ็คและก็เพียบพร้อมทุกอย่าง
ไม่มีครายเป็นดั่งใจที่เราคิดหรือวาดฝันไว้
แต่ แค่เรามีความเข้าใจและมีความรู้สึกดีๆให้แก่กัน
ก็คงเพียงพอสำหรับใครบางคน ++เรื่องเล่าเช้านี้ต่อๆๆ++มะคืนกะง่วงๆๆแต่วันนี้แมวน้อยตาสว่างโคดๆๆอ่ะ
กะเม้ากันต่อไป ตอนที่ขึ้นรถไฟครั้งแรก โหยๆๆๆ
เล่นเอาเราเปงบ้านนอกเข้ากรุงเลยอ่ะ แม่งงงโคด
ถ้าพี่โป้งม่ายไปรับนี่แย่ๆแหงๆๆ เฮ้อๆ +..+
.....................................................
ยิ่งตอนต่อรถไฟมาสถานีชิบุย่านะ โอ้แม่เจ้าๆๆๆๆ
คนหรือเนี่ย ทำไมมันเปงหนอนเดินกันยั่วเยี้ยไป
หมดอ่า แล้วนึกสภาพ โคดสงสารพี่โป้งเล้ยยยย
ตัวเค้าเล็กก่าฉันอีก ต้องถือกระเป๋าเดินทางง
ลงบันได ซึ้งพวกเราหาลิฟกันม่ายเจออออออ
กะเมื่อยกันต่อไป เลยขากลับต้องเลี้ยงงง
ข้าวพี่โป้งปลอบใจกันยกใหญ่ เพราะว่าสูญเสีย
พลังงานไปเยอะอยู่ ต้องแต้งกิ้วมากๆๆๆ อิอิ
...................................................
แต่ก่าจะมาถึงหอกะเล่นเอาหนักหนาสากันอยู่
ดีนะที่มีเพื่อนเลิฟที่คบหาการมายาวนาน
ตั้งแต่สมัยอนุบาลหมีน้อย หุหุ มารับที่สถานี
อาโอะบะได ม่ายงั้นนี่หนูกับพี่โป้งคงหลงกันอีก
ยกใหญ่แหงๆๆ
..................................................
และทางเดินไปหอนี่อย่างไกลโคดๆๆอ่ะ
เปรียบเสมือนเดินลงเขาอย่างแรง มาวันแรกนี่
แทบจะไปแข่งเดินลงเขาได้เล้ยยยยย
ขาฉันช่างล้ารายเช่นนนี้ แต่ว่าบรรยากาศดี
ของแพงใช้ได้ มีร้านขายของถูกๆๆเยอะดี
วัยรุ่นชอบๆๆๆๆๆๆ อิอิอิอิ
..................................................
อาหารยี่ปุ่นมื้อแรกกกนี่ช่างงงธรรมดาสะเหลือเกิน
แต่ราคาแพงอยู่ หุหุ เฮ้อๆๆ
วันนีเปิดเทอมเปงวันแรกกะกำลังเซงกับการที่
ต้องเรียนรอบบ่ายๆๆ กะเราดั๊นไม่อ่านหนังสือก่อน
สอบนี่หน่า เฮ้อๆๆ... คงจะโทษครายม่ายได้
กะต้องทนเรียนกันไป กะคงพูดได้แต่คำว่า
"กัมบาเระ" สู้ต่อไปนะไอ้แมวน้อย หุหุ
................................................. 7月5日 ++LiVE iN JaPaN++นี่กะผ่านมาเกือบอาทิตย์นึงแระกับ
การใช้ชีวิตในแดนอาทิตย์อุทัยของผ๊มมม
เฮ้อๆๆ คิดถึงคนไกล และกะรุ่นพี่ เพื่อนๆๆ
ทุกคนเลยนะ......ไม่ได้อัพสเปซมา
สะนมนาน หมักหมม อีกแล้วเรา ห้าๆๆๆๆ
จะพยายามอัพละกันเด้อๆๆๆ
..............................................
ย้อนไปถึงวันที่เดินทางมาถึงแดนอาทิตย์อุทัย
ในวันแรก ณ วันที่ 29 มิถุนายน
หลังจากที่หันหลังเดินเข้าเครื่องบิน
กะขอโทษที่ทำให้หลายๆคนบ่อน้ำตาแตก
ณ ลานสุวรรณภูมิ แต้งกิ้วสำหรับคนที่มาส่ง
และกะแต้งกิ้วสำหรับคนที่ส่งข้อความ
และให้กำลังใจแก่กันเด้อๆๆค่ะ
...............................................
หลายคนอาจจะเปงห่วงข้าพเจ้าตอนขึ้นเครื่องบิน
เฮ้อๆ ว่าเปงไงบ้าง เพราะตั้งแต่เกิดมา
จากท้องพ่อท้องแม่บ่อเคยนั่งเครื่องบินเลยสักครั้ง..
แต่ปรากฏว่าในขณะที่เครื่องพุ่งสู่บนเมฆสวยๆๆงาม
นั้นดั้นไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยสักกะนิด เฮ้อ ๆ
แต่อาหารบนเครื่องที่ครายเค้าว่าอร่อยนักอร่อยหนา
กับม่ายอร่อยเลยง่าๆ ๆ สงสัยมัวแต่คิดถึงคนไกลที่อยู่ทางโน้น
.....................................................
พอเครื่องบินแลนดิ้งลงสู่สนามบินนาริตะ ณ เวลา 8.30
แทบเหว๋อแดกเล้ยยย เพราะว่าม่ายรู้จะไปไหนต่อ
ภาษาญี่ปุ่นทำให้ตายลายกันไปตามๆๆกัน
แต่อยากจะบอกว่าบังเอิญโคดๆๆอ่ะ
ดั้นไปเจอแฟนเก่าสะง้านนนน แต่กะต้องขอบคุณ
เหมือนกานมะง้านคงหลงแหง๋ๆๆ แล้วกะดั๊นเจอ
เชีย ทิฆัมพรอีก เฮ้ออารายจะแต่งตัว
ทำผมเหมือนกอป ไมค์ขนาดนั้นนนน
.......................................................
พอออมาจากสนามบินโชคดีเหลือเกิ๊นน
ที่เจอพี่โป้งพอดี พี่โป้งคือคนที่
ข้าพเจ้าเคยสอนภาษายุ่นมา
แต่พี่เค้าได้มาชมแดนอาทิตย์อุทัยก่อน
เราอีกๆๆหุหุ พี่เค้าช่างเก่งรายเช่นนี้
ได้ทุนตั้งสามปีแน่ะๆๆ หุหุ
อิจฉาจาง ได้เรียนฟรี กินกะฟรีอีก โห้ๆๆ
.......................................................
ง่วงแล้วเว้ยเห้ยๆๆ ง่วงนอนคิดม่ายออก
แต่เด่วนึกได้อัพแน่นอน เพราะว่าการผจญภัยตลุย
แดนอาทิตย์อุทัยของแมวน้อยเพิ่งเริ่มขึ้น
แมวน้ำต้องให้กำลังใจด้วยเด้อค่ะ บ๊ายบวย
6月28日 ~~The LasT Days In ThaiLanD~~วันนี้แล้วอะสิๆๆ ที่ต้องปายเผชิญโลกภายนอกคนเดียว
ถึงจะโดดเดี่ยวในโลกกว้าง หรือเหงาบ้าง
แต่ก็จะพยายาม ไอ้เรามันมีเป้าหมายที่วางไว้นี่หว่า
.......................................................
คิดถึงเพื่อนๆๆ รุ่นพี่ที่หนิดหนมมานมนานนับปี
หลังจากนี้คงไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันนนนน
เม้ากันแหงๆๆๆๆ เฮ้อ -*-
.......................................................
โดยเฉพาะเจ้าแมวน้ำของผ๊มมมมมมมมมมมมมมม
คงจะเศร้าสุด เฮ้อๆๆ อยากจะบอกว่าเป็นห่วงมากมาย
เป็นห่วงโคดๆๆ ไม่อยากทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวเยยยยยยย
แต่ว่า จะรีบกับมาดูแลแมวน้ำๆๆนะฮับ สู้ๆๆนะ
.........................................................
5月25日 ~~@ nEW mY SpACeS~~เมล์เก่าเข้าไม่ได้ หลายต่อหลายคนบ่นว่าไม่เคยอัพสเปซเลย จนต้องดองไว้นานแสนนานพอมีเวลาว่างก็ต้องมาศึกษากันใหม่ เฮ้อๆๆวัยรุ่นเซ็งอย่างแรง รายชื่อเพื่อนในลิสต์หายหมด
ช่วยบอกต่อๆๆกันด้วยเด้อๆๆๆๆๆ
・・・・・・・・・・＠＾＾＠・・・・～～～<＜＾＾！！＞＞・・・・・・・・
ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาวัยรุ่นกะเฮิทร์กันไป
 มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย
ทำให้เพื่อนๆๆปวดกะบาลกันเป็นแถวๆๆ
เฮ้อๆ ความรักหน๋อความรัก ＾＾；
 แต่ว่าตอนนี้ข้าพเจ้าได้ฟื้นคืนชีพแล้ว หุหุ
กลายร่างเป็นแมวน้อยเหมือนเดิม ต้องขอบคุณเพื่อนๆๆ
ที่ให้กำลังใจแมวน้อยทุกคนด้วยนะต่อไปจะม่ายทำให้เพื่อนปวดหัวกันแย้วว
これから≫・・・・・・・≫頑張ります！！！＾＾＠
ที่สำคัญเลยมีแมวน้ำตัวนึงที่เข้ามาดูแล
 ของแมวน้อย อิอิ ทำให้โลกเป็นสีชมพูอีกครั้ง ขอบคุณนะค่ะๆๆๆๆๆๆ
 >_<กลับมาเป็นคนเดิมแล้วเฟ้ยยเพื่อนๆๆเอ๋ย>_<
|
|
|
