7月6日
++เรื่องเล่าเช้านี้ต่อๆๆ++
มะคืนกะง่วงๆๆแต่วันนี้แมวน้อยตาสว่างโคดๆๆอ่ะ
กะเม้ากันต่อไป ตอนที่ขึ้นรถไฟครั้งแรก โหยๆๆๆ
เล่นเอาเราเปงบ้านนอกเข้ากรุงเลยอ่ะ แม่งงงโคด
ถ้าพี่โป้งม่ายไปรับนี่แย่ๆแหงๆๆ เฮ้อๆ +..+
.....................................................
ยิ่งตอนต่อรถไฟมาสถานีชิบุย่านะ โอ้แม่เจ้าๆๆๆๆ
คนหรือเนี่ย ทำไมมันเปงหนอนเดินกันยั่วเยี้ยไป
หมดอ่า แล้วนึกสภาพ โคดสงสารพี่โป้งเล้ยยยย
ตัวเค้าเล็กก่าฉันอีก ต้องถือกระเป๋าเดินทางง
ลงบันได ซึ้งพวกเราหาลิฟกันม่ายเจออออออ
กะเมื่อยกันต่อไป เลยขากลับต้องเลี้ยงงง
ข้าวพี่โป้งปลอบใจกันยกใหญ่ เพราะว่าสูญเสีย
พลังงานไปเยอะอยู่ ต้องแต้งกิ้วมากๆๆๆ อิอิ
...................................................
แต่ก่าจะมาถึงหอกะเล่นเอาหนักหนาสากันอยู่
ดีนะที่มีเพื่อนเลิฟที่คบหาการมายาวนาน
ตั้งแต่สมัยอนุบาลหมีน้อย หุหุ มารับที่สถานี
อาโอะบะได ม่ายงั้นนี่หนูกับพี่โป้งคงหลงกันอีก
ยกใหญ่แหงๆๆ
..................................................
และทางเดินไปหอนี่อย่างไกลโคดๆๆอ่ะ
เปรียบเสมือนเดินลงเขาอย่างแรง มาวันแรกนี่
แทบจะไปแข่งเดินลงเขาได้เล้ยยยยย
ขาฉันช่างล้ารายเช่นนนี้ แต่ว่าบรรยากาศดี
ของแพงใช้ได้ มีร้านขายของถูกๆๆเยอะดี
วัยรุ่นชอบๆๆๆๆๆๆ อิอิอิอิ
..................................................
อาหารยี่ปุ่นมื้อแรกกกนี่ช่างงงธรรมดาสะเหลือเกิน
แต่ราคาแพงอยู่ หุหุ เฮ้อๆๆ
วันนีเปิดเทอมเปงวันแรกกะกำลังเซงกับการที่
ต้องเรียนรอบบ่ายๆๆ กะเราดั๊นไม่อ่านหนังสือก่อน
สอบนี่หน่า เฮ้อๆๆ... คงจะโทษครายม่ายได้
กะต้องทนเรียนกันไป กะคงพูดได้แต่คำว่า
"กัมบาเระ" สู้ต่อไปนะไอ้แมวน้อย หุหุ
.................................................
|
 | |  |